گزارش صعود به قله توچال (خرداد 92)

بنام یزدان

قلّه‌ي "توچال" با ارتفاع 3986 متر، به دليل نزديکي به تهران، همواره شمار زيادي صعودکننده دارد. صعود به توچال از مسيرهاي مختلفي امکان‌پذير است.
 مهم‌ترين اين مسيرها عبارتند از:
- دربند، شيرپلا، سياه‌سنگ، قلّه‌ توچال (رايج‌ترين مسير و مسیر انتخابی ما)
- بوستان جمشيديه، پناهگاه کلک‌چال، دره‌ پيازچال، قله پيازچال ، قله توچال
- ولنجک، ايستگاه پنجم تله‌کابين، ايستگاه هفتم تله‌کابين، قله توچال
- درکه، پناهگاه پلنگ‌چال، ايستگاه پنجم تله‌کابين، ايستگاه هفتم تله‌کابين، قله توچال
- دارآباد، قله دارآباد، قله پيازچال، قله توچال
- دربند، دوراهي اوسون، دره اوسون، جان پناه اسپيدکمر، ايستگاه هفتم تله کابين، قله توچال (قديمي ترين مسير)
- دامنه شمالي و از شکراب که کمتر مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

پناهگاه ها و جانپناه های مسیر:
1-پناهگاه شیرپلا
دارای 3 طبقه-سرویس-خوابگاه-امداد و نجات-سالن غذاخوری-تراس در ارتفاع 2750 متری شمال آبشار دو قلو و در کنار رودخانه پس قلعه ساخته شده و متعلق به فدراسیون کوهنوردی است.
2-جانپناه امیری (سیاه سنگ)
این جانپناه سنگی در یک طبقه فاقد امکانات رفاهی به یادبود علی امیری که در این مکان فوت نموده و توسط خانواده نامبرده و کمک فدراسیون ساخته شده و در یال اصلی توچال و در ارتفاع 3500 متری قرار دارد.
3-جانپناه فدراسیون
جانپناه سوم ساخته شده بر فراز قله توچال توسط زنده یاد مرحوم محمد داوودی دبیر پیشین فدراسیون کوهنوردی و کمک های فدراسیون به نحو جالبی طراحی و ساخته شده و برای مواقع اضطراری و طوفان بسیار موثر می باشد. بنای آن فلزی و از نوع دو جداره می باشد.

گزارش صعود
پس از نهایی شدن برنامه صعود به توچال هفت نفر از اعضای باشگاه بلندای کوهستان بعدازظهر روز دوشنبه در محل ترمینال جمع شدیم و با کمی تأخیر اتوبوس ساعت 18:20 به سمت تهران عزیمت نمودیم.
ساعت 10:15 به ترمینال جنوب رسیدیم و پس از صرف صبحانه به سمت میدان کوهنورد در ابتدای مسیر صعود حرکت کردیم. با رسیدن به میدان کوهنورد و آماده شدن همنوردان ساعت 12:10 استارت حرکت زده شد. از مسیر دربند پیش رفتیم و چند توقف کوتاه برای نوشیدن آب در آن هوای گرم داشتیم.
 
در طول مسیر تابلوهایی برای راهنمایی مسیرها نصب شده بود و توضیحات در مورد آن منطقه و مسیرهای پیش رو داده شده بود. در انتهای مسیر پرتردد دربند به روستای پس قلعه میرسیم که رودخانه ای در کنار آن در جریان بود. در سمت راست دره منطقه ای بنام بند یخچال قرار دارد که به دلیل داشتن صخره های بزرگ همیشه میزبان سنگنوردان بوده است سنگهایی با شکلهای گوناگون که مشهورترین آنها مریم، اسپیلت، چکمه، شروین و... میباشد.
 






به تابلوی شماره 9 که در ارتفاع 2381 متری بود و دوراهی غارپلنگ نام داشت رسیدیم. در اینجا کافه ای مشهور بنام کافه آبشار (کافه رجب) بود. به پیشنهاد همنوردان توقفی برای خوردن هنداونه داشتیم. از اینجا به بعد که دره شیرپلا نامیده میشد، مسیر با شیبهای کم و بیش تند ادامه داشت. مسیر در بیشتر جاها صخره ایست و طنابها و سیم بکسل و پله کانهایی در طول مسیر نصب شده است تا عبور از این مسیر راحت تر باشد.

 









پس از طی این مسیر پرشیب به تابلوی شماره 12  بنام آبشار دوقلو میرسیم. از اینجا پناهگاه شیرپلا دیده میشود. پایین پناهگاه آبشار زیبای دوقلو قرار دارد و در سمت شرق پناهگاه منطقه ای موسوم به اسپیلت و دیواره شروین.
 






ساعت 15:45 به پناهگاه شیرپلا در ارتفاع 2750 متری رسیدیم. با هماهنگی با متصدي پناهگاه دو اتاق گرفتیم و ناهار رو در پناهگاه صرف کردیم. با توجه به اینکه ساعت 4:30 بامداد و در تاریکی هوا عازم قله بودیم ساعت 16:30 دو تن از همنوردان برای آشنايي با مسیر صعود حرکت کردند. مسیر شیب نسبتاً تندی داشت و با رسیدن به سه راهی (شیرپلا،توچال،دره اوسون) مسیر توچال پیش گرفته شد. پس از گذشت یک ساعت صعود و عبور از چند میله ، به پایین جانپناه امیری و نزدیک شدن به تاریکی هوا، مسیر بازگشت در پیش گرفته میشود و ساعت 20:15 به شیرپلا بازمیگردند. پس از صرف شام و ارائه توضیحاتی در خصوص منطقه توچال و برنامه صعود فردا برای خواب به اتاقهایمان میرویم.
 



ساعت 4 بامداد بیدارباش و پس از صرف صبحانه ساعت 4:45 و در تاریکی هوا صعودمان را آغاز میکنیم. با گذشت از شیبهای تند مسیر ساعت 6:35 به جانپناه شادروان امیری در ارتفاع 3387 متری میرسیم. زنده یاد علی امیری در سال 1373 در همین محل دچار سانحه کوهنوردی میشود و جانش را از دست میدهد (یادش گرامی). جانپناه امیری به کوشش خانواده این عزیز در همان محل بنا میگردد و این جانپناه در فصل های مختلف سال نجات دهنده جان بسیاری از کوهنوردان بوده است.
پایین جانپناه منطقه ایست بنام سیاه سنگ (به دلیل داشتن سنگهای سیاه) و چشمه ای بنام چشمه نرگس یا سیاه سنگ در آنجا قرار دارد که دارای آب آشامیدنی گواراییست. آب مورد نیاز رو از این چشمه برداشتیم و راهمان را به سمت قله توچال ادامه دادیم.
 



از اینجا قله توچال دیده میشود و کوهنوردان قدیمی به این منطقه 7 ناز میگویند. هنگام عبور از این منطقه قله چندین بار در پستی و بلندی ها ظاهر و دوباره مخفی میشود و به همین دلیل میگویند قله ناز میکند.
 

این یال که یال بلند نامیده میشود دارای شیب ملایمیست. پس از عبور از چند پستی و بلندی در نهایت ساعت 7:35 به عنوان نخستین تیم صعود کننده که در آن روز عازم قله شده بودند بر بلندای توچال به ارتفاع 3962 متری می ایستیم. مناظر اطراف بسیار زیبا و دلفریب هستند. گنبد گیتی به دلیل غبار و آلودگی هوا در میان این نامهربانی ها مخفی شده بود.
 



پس از تبریک صعود و گرفتن چند عکس ساعت 8:30 مسیر بازگشت را در پیش گرفتیم. در میان راه تیمهای دیگری عازم قله بودند و با گفتن خداقوتی راهمان را ادامه دادیم. با عبور از جانپناه امیری و گذشتن از شیبهای مسیر ساعت 10:45 به پناهگاه شیرپلا رسیدیم.
 




 
با جمع و جور کردن وسایل و بستن کوله ها به سمت پایین حرکت کردیم. با عبور از مسیر صخره و پرشیب و گذشتن از پله کانها به دربند میرسیم. ناهار را در یکی از رستورانهای دربند صرف میکنیم و با ادامه مسیر ساعت 15:15 به میدان کوهنورد میرسیم.
 



 

با گرفتن یک ماشین ون به سمت ترمینال جنوب حرکت میکنیم و به موقع به ماشین بیرجند میرسیم.
با حرکت به سمت بیرجند ساعت 8:45 روز پنجشنبه در محل ترمینال و بدرود همنوردان این برنامه را به پایان میبریم.

همنوردان در این برنامه:
قبادگنجی (سرپرست برنامه)، فریبرز گنجی (مسئول فنی)، کیارش گنجی، حجت جم، محمدحسین بیجاری، سلیمه آهنی، پریسا عمیدیان

 سپاس                                            
                                                           محمد حسين بيجاري - باشگاه بلنداي كوهستان