یک صعود تمرینی دیماه 92

مطابق اطلاع رسانی قبلی با تعدادی از همنوردان صبح زود عازم قله باغران شدیم که این روزها با کم لطفی مسئولین در اسارت میله ها و فنس ها قرار گرفته و علی الرغم پیگیری های شماری از کوهنوردان و وعده های مساعد متولیان امر متاسفانه هر روز بر متراژ فنس ها افزوده میشود. گویی "حفظ محیط زیست" ، "کوه ها، منابع ملی " و غیره و غیره همه شعار هایی برای روز مبادا هستند و در عمل، خلاف آن را شاهدیم. و این در حالیست که امسال شعار " کوهها ، کلید آینده پایدار" در سطح دنیا مطرح است!

به هر حال از این تناقض ها بگذریم که حل آن جز با وحدت و یکپارچگی جامعه کوهنوردی ما و حمایت واقعی مسئولین و دست اندر کاران و همچنین شناخت ابعاد و اهمیت کوهها به عنوان سرمایه های ملی میسر نخواهد شد.

حوالی ساعت 8 صبح بر منطقه قله عکسی به یادگار برداشتیم که شاید آخرین باشد!

سپس در سمت جنوبی قله فرعی پایین رفته و به اتفاق همنوردان تمریناتی در زمینه بکارگیری میانی هایی چون میخ و کیل و ایجاد کارگاههای مصنوعی پرداختیم.





در نهایت هم چند مطلب آموزشی در خصوص فرار از کارگاه، اضافه کردن طناب و بالاکشی موفلاژ به همنوردان ارایه شد. این برنامه کمی زودتر از معمول با پایین آمدن از یال معمول قله و بازگشت از طریق جوزان و گدار زرد خاتمه یافت.

با تشکر از همنوردان شرکت کننده در این برنامه ، جای بلندایی های غایب ،خالی بود.

(خانم پریسا عمیدیان – خانم طاهره علیزاده – آقای صادق حسین پور- آقای فریبرز گنجی – قباد گنجی)

                                                          قباد گنجی – باشگاه بلندای کوهستان